Terug naar podcasts

Het Grote Interview #2, met Joël De Ceulaer

De interviewer der interviewers praat over vrije meningsuiting, trollen op Twitter, een sociale media politie en hoe onze pers te braaf is geworden. Mijn gast is Joël De Ceulaer, senior writer bij De Morgen.

Scroll naar beneden voor het verhaal.

met

categorie

Joël De Ceulaer

Het tweede Grote Podcastinterview is weggelegd voor senior writer Joël De Ceulaer (De Morgen). Topics van dienst zijn de vrijheid van meningsuiting, het trollenleger dat alsmaar groter lijkt te worden, sociale media polities en ander leuks. 59 minuten vol journalistieke wijsheid.

Beluister podcast via Soundcloud.

Wie is Joël?

Welkom terug bij deze juridische podcast, met uw host Matthias Dobbelaere-Welvaert. Ik zit samen met een karakterkop.

Een karakterkop die in Leuven een licentiaat Germaanse op de kop tikte, samen met een kandidatuur in de Wijsbegeerte. Meer dan dat, is mijn volgende gast één van 's lands meest doorwinterde interviewers. De eerste jaren bij het terziele gegane Panorama (later P-Magazine), daarna bij Knack - tenminste tot Johan Van Overtveldt daar hoofdredacteur werd. Na een korte tussenstop bij De Standaard, wisselde hij terug voor Knack die ondertussen een nieuwe hoofdredacteur had aangesteld. In 2016 werd hij uiteindelijk Senior Writer bij De Morgen.

U had het vast al geraden, mijn gast is Joël De Ceulaer.

Bent u gelukkig, Joël De Ceulaer?

Aristoteles lanceert de uitdrukking 'één zwaluw maakt de lente niet', zoals één zwaluw de lente niet maakt, zo maakt één tevreden dag nog geen gelukkig leven. Dus geluk. Mensen die zeggen 'ik ben gelukkig'... Ik ben niet ongelukkig. En dat vind ik al heel veel. De afwezigheid van ongeluk is al heel veel.

“To struggle against censorship, whatever its nature, and whatever the power under which it exists, is my duty as a writer, as are calls for freedom of the press. I am a passionate supporter of that freedom, and I consider that if any writer were to imagine that he could prove he didn't need that freedom, then he would be like a fish affirming in public that it didn't need water.”

― Mikhail Bulgakov, Manuscripts Don't Burn